The day after……..
We hebben het geflikt!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Gisteren om 5 uur liepen wij met alle andere sisters het Olympisch stadion binnen en kwam er een eind aan een fantastisch weekend. We hebben gewandeld, gelachen ,gehuild ,afgezien maar vooral ontzettend genoten van dit bijzondere evenement wat Nederland rijker is geworden. We hebben met zijn allen 530.000 euro kunnen schenken aan de stichting Pink Ribbon die er op haar beurt onderzoek mee gaat financieren.Super!!!!!!!
Zaterdag ochtend , 07:00 uur te Amersfoort start ons wandelavontuur dan echt. Na maanden van sponsorwervingen en trainen is dan nu echt het moment aangebroken dat we onze belofte om 60 km te gaan wandelen waar gaan maken.We melden ons aan ,plaatsen onze overnachtingspullen in de vrachtwagen en warmen ons onder leiding van "Goede morgen Nederland" Olga Commandeur op. En dan is het wandelen geblazen. Een mooie route door bossen en over heide brengt ons steeds een stukje dichterbij Bussum. Onderweg worden we vreselijk in de watten gelegd door de vrijwilligers ,sponsors en de organisatie. Pannenkoeken in Lage Vuursche, drinken,fruit en hartige hapjes in overvloed. Onderweg ook steeds onze mannen en vrienden en vriendinnen langs de weg om ons aan te moedigen en ook via de mobiel komen de succes wensen volop binnen ( "we hebben weer een beller"). We lopen best wel stevig door en het gaat makkelijk. Samen met Anneke en Marijke twee andere sisters hebben we de grootste lol en zijn we al om drie uur op het Fransche Kamp. Daar staat vriendin Marjoline en samen zetten we onze tent op voor de nacht. Een heerlijke warme douche ,schone kleren en dan nog even zittend van het zonnetje genieten met de voetjes omhoog. Dan staat daar ineens onze collega Jacco met een flesje wijn en heerlijke tapas , just what the sisters needed . Thanx Jacco. Na het avondeten nog lekker gefeest met de andere sisters op muziek van een band met een te gekke zangeres. En dan om tien uur toch maar richting ons luchtbedje en dik aangekleed in onze slaapzakken voor een koud nachtje slapen. Zondag de volgende dertig km voor de boeg op weg naar het stadion. Bij de eerste pitstop staat EH verpleegkundige Berti alweer met haar ambulance klaar voor hulp bij blaren en andere pijntjes.Met ons gaat alles nog soepel dus vervolgen wij onze weg door weilanden en langs de Vecht. Na de lunchstop en met nog 15 km te gaan gaan er bij ons ook wel wat ongemakken de kop op steken. Stijf,stram,brandende voeten of toch blaren onder de voetzolen?? Maar we gaan door , Anneke en Marijke hebben nog een interview met SBS 6 en dan komen toch echt de spreekwoordelijke laatste loodjes. Aan die verdomde Kalfjeslaan lijkt geen einde te komen. Die zware bergschoenen moeten nu toch echt uit en op soepele gympies loop ik op mijn tenen ( onder de hiel toch een grote blaar) het laatste stuk richting de sporthallen Zuid. WE DID IT !!!!! Daarstaan onze families,vrienden en collega ons trots op te wachten met bloemen. Als alle sisters binnen zijn lopen we gezamelijk naar het Olympisch Stadion waar we door de menigte worden binnen gehaald.
Er volgen nog een aantal emotionele momenten ( ballonnen oplaten , mijn moeder die volschiet, persoonlijke verhalen) en overhandigen Martje,Tessa en Cathy een cheque aan Quinty Trustfull van 530.000 euro en komt er een eind aan een ontzettend mooi weekend. And the sisters hope 60 k will be back next year. We weten nog niet of we dan weer meelopen de voetjes zeggen nu nog even van niet maar zeg nooit nooit in het leven wie weet………………… Voor nu rest ons nog de organisatie, de vrijwilligers en vooral onze persoonlijke sponsors heel hartelijk te danken voor alles. Dikke kus voor allen van Ellen en Maroesjka. zie voor meer foto’s van het weekend www.sistersforsisters.mijnalbums.nl en op www.hartvannederland.nl/item/1184/530.000_euro_opgehaald_voor_de_strijd_tegen_borstkanker.klik op de link en je ziet in het begin van de reportage Ellen, Anneke ,Marijke en mij(roze shirt) lopen op een dijkweggetje.( 00:02-00:05 )Ergens in het midden zegt Marijke stijve benen,pijnlijke voeten maar we zijn er Ellen staat naast haar.( 01:49-01:52) Bijna aan het eind zie je mij in een omhelsing met mijn moeder(02:46-02:49)
